ఊహా సుందరి

కారు మబ్బులు కురులు
కలువ తామరలు కనులు
పున్నమి వెన్నెల మోము
పురివిప్పిన నెమలి నడక
నెలవంకనే విరిమల్లెలుగా
తన కురులలో నిలుపుకుందేమో
ఆ రవినే కుంకుమబొట్టుగా
తన నుదుట దాచిందేమో

ఏ కవి భావనకు
అంతుబట్టని కావ్యం ఆమె
ఏ చిత్రకారుని కుంచెకు
అంతుచిక్కని చిత్రం ఆమె.
-శ్రీనివాస్

శ్రుతి

 ప్రపంచంలో 

మొట్టమొదట రాసిన కవిత నుంచి

చిట్టచివరి అక్షరాన్ని తీసుకొని

ఈ కాలం రెక్కలు తొడిగాను

ఎగుర్తూ వెళ్లి 

ఆకాశంపై వాలకుండా

 నడుస్తూ వెళ్లి 

మనిషిని కౌగిలించుకుంది.

బుగ్గలపై కన్నీటి చారికల్ని

ఓదార్పుగా తుడిచింది

పదునైన ఊహగా 

అతడిలో ప్రవేశించింది

మనిషి ముఖం వ్యూహంతో

వెలిగిపోయింది 

ప్రపంచంలో 

చిట్టచివర రాసే కవితలో

మొట్టమొదటి అక్షరం అతడే.

                          మూలం-త్రిపురనేని శ్రీనివాస్ ('రహస్యోద్యమం' నుండి)

                          సేకరణ-శ్రీనివాస్